X
تبلیغات
رایتل

واگویه های تنهایی

شنبه 9 مرداد‌ماه سال 1389 ساعت 11:12 ق.ظ

حراج در مترو!

دونات رضوی،گل سر،گیره سر،لباس زیر،لواشک،شال و روسری،ساق دست،کتاب نظر علما در باب انواع چای،لوازم آرایش و پیرایش،هسته گیر آلبالو ،کیف پول، ساندویچ سرد، زیورآلات ،دستمال سفره،دستمال گردگیری و.......... این اقلام تنها بخش کوچکی از اجناسی است که امروزه در مترو تهران فروخته می شود،فروشندگان زن در واگنهای زنانه جولان می دهند،و گاه انقدر در آن شلوغی همهمه می کنند،که سرگیجه میگیری،و خسته می شوی از اینکه اینجا را با بازار اشتباه گرفته اند،باور کنید انقدر سرتان گرم این فروشنده ها می گردد،که متوجه نمی شوید کی به مقصد رسیده اید!!می دانید نکته ای که باید مورد توجه قرار گیرد این است که وقتی به این زنان می نگری ،درمیابی که خانم های با شرف و آبرومندی هستند،که با تلاش قصد درآوردن خرج خود و احتمالا خانواده خود را دارند،خانم های محترمی که بعضی شان با خجالت و بعضی دیگر با افتخار سر خود را بالا آورده  و به تبلیغ کالای خود می پردازند، آری تعداد این فروشنده ها در واگنهای مترو به حدی زیاد است،که حقیقتا جا را بر مسافر بخت برگشته تنگ می کنند و خودشان نیز در میان این مسافرها و دیگر فروشندگان به سختی راه را برای خود و عرضه جنسشان باز می کنند،شک نیست که مترو فروشگاه نیست،اما با این اوصاف به فروشگاهی متحرک بدل گشته !!! به قطع می توان گفت هر کجا مشتری باشد،کالا نیز عرضه می گردد،استقبال مردم از این فروشندگان اثر بی بدیلی در افزایش تعداد فروشندگان و شلوغی بیش از پیش مترو دارد،اما نکته دیگری که نباید دور از نظر بماند این است که واگن های زنانه مترو مکانی است امن،خنک،وپر از مشتری، برای زنان محترمی که نیاز به کار دارند،عدم وجود شغل مناسب برای این گروه از زنان جامعه آنان را به متروگردی که مکانی امن است کشانده،و تا زمانی که مردم از این فروشندگان استقبال می کنند و اجناس را خریداری، این قصه ادامه خواهد داشت!! پس بد نیست اگر متصدیان امر چاره ای بیندیشند ،مثلا چیزی شبیه برپایی بازارچه هایی در ایستگاه های مترو،و اجاره دادن غرفه ها به این زنان فروشنده !

                                                                              مریم9 مرداد89